Oman Jabal Akhdar

24 en 25 november

Niels gaat dit weekend met de 'mannen' de Wahiba Challange rijden, een rally dwars door de Wahabi Sands. Ik ga gezellig met Anneke, Peter, de kinderen en schoonouders van Anneke naar Jabal Akhdar. We overnachten in het Jabel Akhdar Hotel, boven op de berg. Ik rij met Anneke in de Jeep en de rest in de grote 4x4. Het jeepie heeft het wel een beetje moeilijk als we de berg op kruipen, zo'n 2 uur van Muscat vandaan. Het is wel erg gezellig in de auto en we lachen vooral omdat Peter (geoloog) en zijn vader (aardrijkskunde leraar) de weg niet echt kunnen vinden, zelfs niet met de GPS. Dus rijden wij dames voorop en algauw vinden we de juiste weg...!

De weg omhoog naar het hotel
Het hotel is sober maar prima. We lunchen buiten op het terras en we hebben het allemaal erg koud! Een voor een trekken we warme truien aan. Heerlijk vind ik het die koude lucht in je neus, net winter in Nederland!

Hotel Jabal Akhdar
We maken een tochtje naar een uitzichtpunt en bekijken de sunset op het sunsetpoint. Dit punt is trouwens moeilijk te vinden en er crossen om 5 voor 5 meerdere expat auto's heen en weer over de zandweggetjes om 'het' punt te vinden. Uiteindelijk zien we zo veel moois dat elk punt wel goed is en drinken we een lekker drankje terwijl de zon zakt.

Peter, Anneke en de rest

Super uitzicht

Peter bij fossiel koraal

Sunset
We slapen met z'n allen in twee kamers. De ouders van Peter in een en wij met z'n vijven in een suite. Er wordt voor mij een extra matrasje binnengebracht, maar het ziet er naar uit dat het een lange nacht gaat worden want het is volgensmij een kinderding...We eten in de best gezellige eetzaal waar we stiekem wijn in onze glazen schenken. In dit hotel mag absoluut niet gedronken worden, maar we krijgen slechts een kleine waarschuwing en aan het einde van de avond zijn er perongelijk 2 flessen wijn leeg! Om 10 uur gaat in het hele hotel het licht uit. Peter en ik zitten nog een spelletje te doen, maar moeten daar abrupt mee ophouden en naar bed. Dat werkt dus niet voor mij: zo vroeg en dan ook geen boekje kunnen lezen. t ergste is de matras, ik lig op de grond en alles gaat pijn doen. Om 12 uur besluit ik mijzelf te verwennen met een slaappil die ik eigenlijk nooit neem maar als nood voor in het vliegtuig bij me heb. mmmmmmm, heerlijk geslapen tot aan het ontbijt!

De volgende dag gaan we een wandeling maken naar de terrasdorpjes die tegen de berg aangeplakt liggen.

Uitzicht op de terrasdorpen





In het eerste dorpje

Mannen klimmen naar bendeden op de terassen

Uitzicht op het eerste dorp

Vruchtbare grond

Kikker in de falaj

'zwembad' van de Omani's

Omani heeft Pomgranaat voor mij geplukt

Falajs stromen onder de huizen door

Groene akker

Doorkijkje naar binnenplaats
Het is een rondwandeling, maar de kinderen kunnen halfverwege niet meer en Peter gaat terug om de auto te halen. Een hele Omaanse familie gaat tegenover ons zitten en blijft ons aanstaren terwijl wij wachten. Wederzijds dus... We bieden ze nog pepernoten aan die 'oma' heeft meegenomen, maar t werkt niet.

Mooie tocht en heerlijk koel op die berg! Jammer dat Niels er niet bij was.