Oman Al Hugf

Dit is later gepubliceerd omdat wij even tijd nodig hadden om alle foto's uit te zoeken en klein te maken.

2 november t/m 6 november

We hebben een maand lang moeten wachten op het einde van de Ramadam en nu is het eindelijk zo ver! We krijgen ook nog eens 5 dagen vrij van de Sultan, dus iedereen is druk aan het plannen om lange kampeertrips te gaan maken. Wij worden op het laatste moment gevraagd door een groep van drie stellen, een broer en 7 kinderen in totaal. Het wordt onze eerste kampeertrip en we scharrelen van alles bij elkaar, zoals slaapmatjes, koelboxen, brandertjes, zaklampen en slaan behoorlijk wat 'droogvoer' en water in. We gaan namelijk naar Al Hugf en naar de Arabische zee kust, waar geen water, eten of benzine te vinden is. Het is een onbewoond gebied waar het landschap geologisch gezien heel afwisselend is. Aan de kust wonen een paar vissers in kleine, simpele dorpjes.

Woensdag

Vandaag moeten we om 8 uur bij 'de bakker' staan om te verzamelen. Van daaruit is het meer dan 7 uur rijden naar onze eerste kampeerplek. We zijn ontzettend zenuwachtig. Hebben we wel de juiste spullen mee? Hoe zit het met eten en...naar de wc gaan enzo? De zenuwen slaan om in uitgelatenheid als we zien dat echt alle expats bij de bakker staan met 4x4 auto's volgepakt met spullen en kinderen. De sfeer is goed. Dit wordt heel gaaf! We zijn benieuwd waar zij allemaal heengaan. We verlaten de bergen bij Muscat en na een aantal uur stoppen we onder de laatste boom voor een lunch picknick. Er wordt appeltaart uitgedeeld! We krijgen de indruk dat wij met onze voorraad musli-repen niet echt culinair gaan scoren deze trip...

Picknick bij laatste boom
Het landschap wordt steeds kaler de asvaltweg gaat over in graded road. Ondanks de goede rijkunsten van Niels vliegt ons kampvuurhout om de haverklap van het dak en moet de kolonne stoppen zodat we het er weer op kunnen snoeren met spanbanden.

Hout op het dak
Totaal uit het niets rijst in de verte de eerste boortoren op die ooit in Oman geplaatst is, maar nooit olie omhoog heeft kunnen halen. Natuurlijk stond deze plek in de GPS... We lopen er omheen en het oude roestige ding (niet meer in gebruik) ziet er indrukwekkend uit. De eerste keer dat Linde een boortoren ziet.

Eerste boortoren van Oman

We rijden nu door een heel afwisselend landschap, ook al zie je dat niet direct en lijkt het allemaal kaal. Maar we stoppen om het half uur om de geologie te bekijken. De zand- en steenlagen, de rievierbeddingen en de fossielen worden door Frank - de topgeoloog- uitgebreid uitgelegd en aangewezen. Zonder Frank als geoloog zou het niet zo interessant geweest zijn. We wisten niet dat er zo veel te zien is in een onbewoonbaar gebied.

pinnacle reef in een kaal landschap

Auto's in de schaduw

Frank de geoloog

We klimmen met z'n allen de formatie op -pinnacle reef- wat best even puffen is in 40 graden. De zon is hier vernietigend aanwezig. Het uitzicht is echt super. In geen honderd kilometer is een boom, beest, huis of een mens te bekennen. Bizar dat dit oude zeebodem is en dat er nog maar heel weinig mensen op gelopen hebben.

Omhoog en oneindig uitzicht

Vlak voor zonsondergang stoppen we bij hoge goudgele duinen en slaan ons kamp aan de voet van de duinen op. Wij nog onwennig in die droge hitte, maar de rest zijn ervaren kampeerders en er wordt een complete borrelkring neergezet met borrelhappen en koud bier.

Ons plekkie in het zand

Beter dan op de Grote Markt in Den Haag!

De kinderen crossen met hun kiepwagens het duin op en af terwijl wij genieten van de zonsondergang. De duinen zijn hier meer dan 50 meter hoog en we klimmen vlak voor zonsondergang naar boven met ons biertje. We weten nog niet zeker of de ramadam afgelopen is. Als we de nieuwe maan kunnen zien dan weten we het zeker. Deze moet eerst officieel gezien worden door een Imam en die bevestigd dan het einde van de lange maand vasten en kan het feesten beginnen.

Borrel op het duin

Uitzicht op ons kamp



Sunset...maar geen nieuwe maan!
Bij het kampvuur maken we het drankrantsoen van deze dag op. Goed dat we dat hout de hele dag op ons dak hadden, hier groeit helemaal niks. Rozig en moe gaan we slapen in ons knusse tentje onder de sterren.

Donderdag

De volgende ochtend worden we wakker van de lucht van gebakken eieren en de zon op de tent. Wij liggen nog in bed terwijl de kinderen om 6 uur al in de mist aan het spelen waren. Goed geslapen, afgezien van een halfuurtje meehuilen met kleine Job van 2 want die had het koud vannacht.

Ochtendmist terwijl wij slapen
Na heerlijke koffie en ontbijt met -nu nog vers- brood pakken we snel de tent in voor het te warm wordt. Het is om 9 uur al een hele klus in de ochtendhitte. We rijden weer langs allerlei mooie rotsen en door het zand en stoppen om de rudisten -fossiel koraal- te bekijken. Het lijken wel...komkommers...! Het heeft geen zin om ze mee te nemen want je mag ze niet buiten Oman brengen. Bovendien liggen ze er al zo lang en wie zijn wij dan.

Fossielen zoeken

Rudisten
We rijden dwars door een enorme waddi naar onze tweede kampeerplek onderaan een ruige rotsformatie. We hebben nu al twee dagen geen mens of dier gezien, maar kunnen toch wat boompjes vinden voor wat schaduw. Hier ook weer bbq en kampvuur. Iedereen heeft luxe vlees meegenomen gemarineerd in olijfolie en thijm en wij sabbelen aan onze kippenworstjes. We moeten bekennen dat we nog geen ervaren kampeerders zijn. Ja in Frankrijk, maar niet in de woestijn. We leren dat je alles kan invriezen, zelfs pannekoekenbeslag en guiche. Ze hebben twee koelboxen waarvan je de tweede met tape dichtmaakt en pas na drie dagen opend. Als het goed is is de inhoud dan nog bevroren. Bij ons is morgen alles al ontdooid...

Uitzicht op kampement twee


Vrijdag


Ochtendrituelen

We worden nu wat plakkeriger wakker dan gisteren. Het stof en zand zit overal en we proberen ons te wassen met ons spaarzame water, een lapje en een beetje zeep. Mmmm, lekker fris wordt je daarvan. Maar naar de wc gaan met je schepje achter een rotsblok..? Daar zullen we nooit aan wennen zeggen we tegen elkaar!

Koffiezetten
De tocht gaat verder en de weg wordt heftiger. We zijn van plan naar de kust te rijden en moeten een vlakte van dicht achter elkaar liggende kleine duinen doorkruisen. Niels is echt geniaal, want bijna iedereen komt vast te zitten, maar hij navigeert onze Nissan Patrol 4.5 overal door en overheen.

Bugle-piste van zand

Sabco
We doorkruisen het sabco. Dat is een gevaarlijke expeditie. Het is een oneindige vlakte van modder waarvan de toplaag hard gebakken is door de zon. Hier zijn heel wat auto's vast blijven zitten omdat ze door de toplaag heenzakken. Dan ben je je auto kwijt, want die zakt voor je neus de modder in. We vertrouwen dus maar volledig op Walter en Liesbeth die voorop rijden met het GPS met daar de rijdbare tracs in.

Boven op de berg
Halfverwege de dag stoppen we bij een hoge, geologische speciale rots en maken een lange klimnaar de top. Het is de moeite waard want de strombolieten zijn heel mooi en het uitzicht is tegek. Stombolieten zijn fossiele plankton en vormen grote ronde cirkels. We maken een groepsfoto en andere families foto's voor hun kerstkaarten.

De groepsfoto op een stromboliet
We rijden richting kust en genieten van de stoere bergen met de ruige vermormingen in het gesteente.

Oerkrachten zichtbaar in gesteente
Na een super 4x4 uurtje door het zand ploeteren komen we aan bij..DE ZEE!! Oh wat hebben we daar zin in. We hebben het er al over dat we ons haar kunnen wassen in de zee en lekker kunnen afkoelen in het heldere water. Teleurstelling alom als we over het randje naar de zee duiken en daar een kampement van andere expats zien staan! Helemaal niemand en dan precies daar een bezette plek. We struinen door het zand parallel aan de zee, komen nog vast te zitten, totdat we prachtige witte duinen bereiken. Hier willen we blijven, dit is mooi! We staan hier immers twee dagen en dan moet het natuurlijk wel perfect zijn. En dat is het. We zetten snel de 'shade' op om ons tegen de felle zon te beschermen. Wadimatten en stoeltjes er onder, zwemmen en borrelen. Wat een leven hebben wij toch.

Kamp aan het strand

's avonds zien we eindelijk de nieuwe maan boven ons kampje staan, met Venus erboven. De vastenmaand is afgelopen! We genieten van het kampvuur van ons laatste hout met onze rug tegen een duin.


Zaterdag

Vandaag worden we wakker van het geluid van de zee. We hebben een hele stranddag voor ons dus we beginnen met een schoonmaak ochtend duik. We wassen ons met shampoo in de zee en hebben erg veel lol. De golven worden 's middags lekker hoog en Linde speelt met de kids en geniet van het heldere water. Als we uitgezwommen in de schaduw met een boekje zitten horen we het geluid van een visserboot. Frank springt op en rent naar de vissers om sardines te kopen. Jan (zijn broer) rent er achteraan met het geld wat wij hem snel toestoppen. Frank komt terug met een hele tijl sardines. Hij heeft niks hoeven betalen, het is een feestweek! De sardines zijn super vers, net gevangen en de mannen gaan ze schoonmaken bij de waterlijn. Dan is een vies en glibberig werkje, maar het resultaat is gegrilde sardines uit de Arabische zee.

De 'vangst'

Schoonmaken van de vis
's Middags gaan de mannen op jutterstocht naar kampvuurhout. Frank blijft bij de vrouwen als bescherming..(ja ja). Na een paar uurtjes komen ze terug met een auto vol hout en pannen met eten! Rijdende langs de kust hebben ze bij een klein vissersdorpje van een paar vissers verse scheldieren en een Indiase curry gekregen. Al ons verse eten is op, dus we zijn er heel blij mee!De pannen kunnen we laten staan bij ons kamp, die komen de vissers morgen halen. We zullen er een biertje in doen.

De gaarkeuken van de lokale bevolking



Mooie vissermannen

Genieten van het eten en het kampvuur


Zondag

Vandaag de laatste dag en terug naar de bowoonde wereld. Om 12 uur rijden we via het strand terug naar de weg.

Spoortje volgen

Vissersdorp
Als we bij de asvaltweg komen moeten onze banden, die we voor het mulle zand hebben leeg laten lopen naar 20 psi, opgepompt worden naar de normale spanning. In een vissersdorpje is een luchtpomp aanwezig. De mensen zijn hier ontzettend arm en leven van de dagelijkse vangst. Ze wonen in hutjes van palmbladeren, met af en toe een houten of stenen muurtje. We worden natuurlijk gevraagd om handwerk van een vrouw met dochtertje te kopen. Helaas vraagt ze veel te veel en wijzen we haar af. 3 euro voor een sleutelhanger is niet echt normaal. We geven wat geld voor het oppompen maar de man had liever een biertje gehad zegt hij (echte moslims hoor!)

Sleutelhangers en lucht

We rijden nog 5 uur over het asvalt naar huis. We zijn helemaal stil van deze fantastische kampeertocht. Bedankt dat we mee mochten!