Oman: Oman Jabal Shams

2 en 3 december

We genieten nog steeds van onze vakantie. Vandaag gaan we naar Jabal Shams (berg van de zon) die met 3.009m de allerhoogste piek van Oman is. We zijn van plan Jabal Shams op te rijden via Nizwa en wadi Ghul om de 'cliff walk' te lopen en bij de canyon te kamperen. Dit is een wandeling aan de rand van de grand canyon die vanaf een hoogte van 2.000m zo'n 1.000m stijl naar beneden gaat. De hoogste piek kunnen we vanaf deze kant niet bereiken omdat daar een militair kamp gevestigd is.

vrijdag

We vertrekken iets later dan gepland (nog brood kopen, geld pinnen bij de 10e bank die we proberen etc.) en komen rond 2 uur aan op de berg.

De 10e poging voor geld
De weg erheen is heel mooi. Nizwa is een bezige stad en na de wadi slingert de weg zich omhoog met steeds wisselende uitzichten. De canyon is duizelingwekkend diep. De cliff walk is een paadje uitgesleten net onder de rand van de canyon en we beginnen dapper te lopen. Linde geniet van het uitzicht maar als ze achterom kijkt ziet ze Niels iets minder enthousiast tegen de rand geplakt staan. Helaas heeft hij te veel last van hoogtevrees en keren we om.

De canyon vanaf de cliff walk

Ook een poging om nog een andere wandeltocht naar de top te doen mislukt. Het wordt al te laat en we moeten nog een mooie kampeerplek uitzoeken en hout verzamelen voor ons kampvuur. Om 17.30 uur wordt het immers donker. We crossen wat heen en weer langs de canyon om een spot te vinden, ondertussen gooien we hout in de auto dat we al rijdend zien liggen. We vinden een superplek aan de rand van de afgrond en zetten de tent op en maken het kampvuur klaar. Dit is de eerste keer dat we samen wildkamperen, alleen wij tweeen; we voelen ons heel vrij en de lucht is fris en ijl. Een geitenkudde wil vrienden maken (in eerste instantie), maar als onze tassen worden afgesabbeld en zelfs Linde's wcpapier wordt opgegeten vinden we het niet meer gezellig!

Lokale schooier

Plekje aan de rand van de afgrond

De zitkamer met houtvuur
De vuurplek is perfect: een holte in de rotswand waar we straks lekker met onze rug tegenaan kunnen zitten. We struinen de omgeving rond ons kamp af naar nog meer hout om ons voor te bereiden op de lange nacht. Het zenuwachtige gevoel bekruipt ons dat het wel eens erg koud kan worden als de zon onder gaat op deze berg. Gelukkig liggen er truien en dikke slaapzakken in de tent.

Genieten van een drankje
Wadi Guhl en Jabal Shams zijn beroemd om de bedouinen die stevige gekleurde kleden weven van geitenhaar. Overdag konden ze ontlopen worden maar nu ontkomen we er niet meer aan. Een oude vrouw heeft ons van verre gezien en komt het hele eind naar ons toelopen, volbeladen met kleden. We willen best wat kopen, maar er is geen sprake van onderhandelen. Ze heeft een veel te hoge prijs in haar hoofd. We geven haar een drankje en hopen dat dat helpt. Als ze kribbig gaat worden en dreigen met een boze echtgenoot thuis hebben we genoeg van haar en haar geiten en ze druipt af. Eindelijk alleen!

Niels is het slachtoffer

Het wordt inderdaad erg koud en we zitten lekker knus op de wadi-mat, een kussen in ons rug en een fleecedeken om ons heen gewikkeld van het vuur te genieten. Onze Indiase instantmaaltijd smaakt heerlijk en we hebben zelfs warme koffie na! De geiten gaan niet weg en scharrelen als kinderen om ons vuurtje.

Kampvuurtje

Na 4 uur kampvuren met wijn kruipen we warm en gelukkig in onze tent. We hebben wel wat lichtjes bij de afgrond neergelegd zodat we daar niet in slaapdronken toestand naartoe waggelen...Midden in de nacht worden we allebij wakker van rare geluiden. Met gespitste oren en klaar voor actie liggen we een tijdje stil. Dan concluderen we: de geiten en de wind. Eindelijk slapen.

Zaterdag

De ochtend is prachtig met zo'n uitzicht vanuit de tent. Heerlijk ontbijten met koffie, brood en kaas uit onze bevroren koelbox en de tent inpakken.

We hebben om 10.00 uur afgesproken met Peter en Anneke om van Tanuf naar Wadi Bani Awf te rijden over de mooiste, steilste en spectaculairste weg van Oman. De doorsteek door het Jabal Akhdar en Jabal Shams gebergte is pas sinds een paar jaar mogelijk. We kunnen dus een rondje maken naar Muscat! Hiervoor moeten we weer de berg af rijden, een stukje terug naar Nizwa en bij Tanuf de berg weer op. Zij hebben in een hotel geslapen in Nizwa en zien er erg fris uit!

Uitzicht op 2.000m
Na het uitzichtpunt op 2.000m dalen we via smalle haarspeldbochten af naar een diep dal naar het dorpje Hat. Van deze stoere afdaling zijn geen foto's (vanwege het gebrek aan kodak-plekken om te stoppen) maar wel een filmpje, maar dat zien jullie nog wel een keer. In het dal zien we voor het eerst het beginpunt van een falaj aangelegd. Het water stroomd uit de bergen en wordt opgevangen in een gemetseld kanaal dat zich in twee richtingen splitst. Op het bord staat: 'No washing!' Het is ook het drinkwater voor het dorp beneden.

Begin van falaj

Zwempoel bij dorp Hat
Voorbij Hat stoppen we om een beroemde wandeling door de Bilad Sayt gorge te maken naar het gelijknamige plaatsje dat achter de gorge verstopt ligt. Wat we tot nu toe hebben gezien was allemaal even ongelofelijk mooi! Ook dit is weer een paradijselijke plek, zo uit een film.

Begin van de Bilad Sayt walk

Ingang van de gorge

Als beloning Bilat Sayt
Als we het gebergte doorkruisd hebben, de slingerende kloven volgend, waar passeren niet mogelijk is, hebben we uitzicht op het begin van de gorges. De foto's zijn van vorig jaar, toen we vanaf de andere kant tot hier zijn gekomen.