Oman Jabal Akhdar

24 en 25 november

Niels gaat dit weekend met de 'mannen' de Wahiba Challange rijden, een rally dwars door de Wahabi Sands. Ik ga gezellig met Anneke, Peter, de kinderen en schoonouders van Anneke naar Jabal Akhdar. We overnachten in het Jabel Akhdar Hotel, boven op de berg. Ik rij met Anneke in de Jeep en de rest in de grote 4x4. Het jeepie heeft het wel een beetje moeilijk als we de berg op kruipen, zo'n 2 uur van Muscat vandaan. Het is wel erg gezellig in de auto en we lachen vooral omdat Peter (geoloog) en zijn vader (aardrijkskunde leraar) de weg niet echt kunnen vinden, zelfs niet met de GPS. Dus rijden wij dames voorop en algauw vinden we de juiste weg...!

De weg omhoog naar het hotel
Het hotel is sober maar prima. We lunchen buiten op het terras en we hebben het allemaal erg koud! Een voor een trekken we warme truien aan. Heerlijk vind ik het die koude lucht in je neus, net winter in Nederland!

Hotel Jabal Akhdar
We maken een tochtje naar een uitzichtpunt en bekijken de sunset op het sunsetpoint. Dit punt is trouwens moeilijk te vinden en er crossen om 5 voor 5 meerdere expat auto's heen en weer over de zandweggetjes om 'het' punt te vinden. Uiteindelijk zien we zo veel moois dat elk punt wel goed is en drinken we een lekker drankje terwijl de zon zakt.

Peter, Anneke en de rest

Super uitzicht

Peter bij fossiel koraal

Sunset
We slapen met z'n allen in twee kamers. De ouders van Peter in een en wij met z'n vijven in een suite. Er wordt voor mij een extra matrasje binnengebracht, maar het ziet er naar uit dat het een lange nacht gaat worden want het is volgensmij een kinderding...We eten in de best gezellige eetzaal waar we stiekem wijn in onze glazen schenken. In dit hotel mag absoluut niet gedronken worden, maar we krijgen slechts een kleine waarschuwing en aan het einde van de avond zijn er perongelijk 2 flessen wijn leeg! Om 10 uur gaat in het hele hotel het licht uit. Peter en ik zitten nog een spelletje te doen, maar moeten daar abrupt mee ophouden en naar bed. Dat werkt dus niet voor mij: zo vroeg en dan ook geen boekje kunnen lezen. t ergste is de matras, ik lig op de grond en alles gaat pijn doen. Om 12 uur besluit ik mijzelf te verwennen met een slaappil die ik eigenlijk nooit neem maar als nood voor in het vliegtuig bij me heb. mmmmmmm, heerlijk geslapen tot aan het ontbijt!

De volgende dag gaan we een wandeling maken naar de terrasdorpjes die tegen de berg aangeplakt liggen.

Uitzicht op de terrasdorpen





In het eerste dorpje

Mannen klimmen naar bendeden op de terassen

Uitzicht op het eerste dorp

Vruchtbare grond

Kikker in de falaj

'zwembad' van de Omani's

Omani heeft Pomgranaat voor mij geplukt

Falajs stromen onder de huizen door

Groene akker

Doorkijkje naar binnenplaats
Het is een rondwandeling, maar de kinderen kunnen halfverwege niet meer en Peter gaat terug om de auto te halen. Een hele Omaanse familie gaat tegenover ons zitten en blijft ons aanstaren terwijl wij wachten. Wederzijds dus... We bieden ze nog pepernoten aan die 'oma' heeft meegenomen, maar t werkt niet.

Mooie tocht en heerlijk koel op die berg! Jammer dat Niels er niet bij was.

Oman Wahiba Kamp

17 en 18 November

Dit weekend gaan we met een groep naar een bestaand kampement in de Wahiba Sands. Dit is een uitgestrekt gebied met hoge duinen, soms met kleine struikjes en een onbedorven kustlijn. Het zand rijkt 180 km van noord naar zuid en 80 km van oost naar west en ligt in het oostelijk deel van Oman. De duinen in het noorden lopen van noord naar zuid, parallel naast elkaar en zijn soms wel 100 m hoog. Wij gaan naar Al Qabil, voorbij Ibra, zo'n 2 uur van Muscat vandaan. We hoeven niks mee te nemen want we slapen in hutjes en er wordt voor eten gezorgd. Alleen de alcohol moet mee in de koelbox. Na ruim 2 uur rijden komen we aan in het kamp.

De hutjes
Ons hutje is erg chique: we hebben een klein vertrek met een twijfelaar en zelfs nog een kamertje er achter met 2 bedden. Buiten is een aanbouwtje met een doche en wc. De wasbak hangt buiten. Echt heel wat vergeleken met onze eerdere kampeertrip! Ook wel heel commercieel, dat was te verwachten. Je kan met snowboards, slee's en ski's de duinen af en er zijn ook Duitsers, Russen en Belgen.....

De gemeenschappelijke ruimte
Eerst lekker wat te drinken, verse arabische koffie en dadels, en daarna met de 4x4 de duinen op. Wij hebben geen 4x4 meer kunnen huren en hebben de auto 10 km terug op de asfaltweg bij een tankstation laten staan. Vanaf daar zijn we meegereden met Anneke en Peter. We kruipen dus weer in hun auto. De Omani die het kamp beheert rijdt voorop de stijle duinen op. We gillen het uit en de rijders hebben het zweet op hun handen staan. Wel even wennen. Boven op het duin stappen we uit en genieten van het uitzicht.

Het kamp vanaf het duin

We rijden tot boven het kamp

Romantisch hoor!

Sunset
Als we weer naar beneden willen rijden zien we dat de kinderen hem zijn gesmeerd. Ze rennen in een vaart de stijle duinen af richting het kamp. Maar dat gaan ze zonder auto niet halen dus onze gids rijdt ze achterna in de 4x4. We volgen alles vanaf het duin en de kinderen worden onder luidt gejuich weer bij papa en mama gebracht. We gaan verder. Peter en Anneke rijden om de beurt en het is nog best moeilijk om de auto goed onder controle te krijgen. Vooral het laatste duin laat de adrenaline door ons bloed stromen: een duin van 100m waar we in een hoek van 42 graden vanaf rijden!
Terug in het kamp drinken we wat, wordt er heerlijk eten klaargezet en doen we een spel. Een Omaanse muziekgroep speelt liedjes waar wij uiteindelijk van in trance dreigen te raken. We eindigen bij het kampvuur met de....hubly-bubly!

Waterpijpen of hubly-bubly op muziek

Oman Ons huis

Fahud 4

Wij wonen dus op de berg, met uitzicht (als je even op de weg gaat staan) op de zee en de PDO Recreation Club. Het is een huis uit de jaren 60 dat ingericht is voor tijdelijk gebruik.

Ons huis op Fahud 4
Nou ja, toen Niels hier kwam wonen in september is hij snel weel teruggegaan naar het Intercontineltal Hotel omdat er geen stroom was, geen gas en geen wasmachine. Nu doet alles het prima en hebben we het gezellig gemaakt met onze weinige spulletjes. We hebben een woonkamer, grote keuken, drie slaapkamers, drie badkamers, een maids-room, een tuin en een achterplaatsje voor de was.

De woonkamer

De eethoek

Doorgeefluik naar de keuken



De slaapkamer

De 'maids-room'

Het achterplaatsje
Alles is goed onderhouden en dat wordt ook preventief gedaan. Er wordt dan een briefje door de deur gefrummeld en dan komen ze met een hele delegatie Indiers (al het werk wordt door hun gedaan, Omani's houden blijkbaar niet zo van werken) je huis bezetten en achteraf is de airco, die het eerst nog deed als een zonnetje, een niet-werkend-apparaat... Ze nemen er de hele dag voor en zitten dan lekker op onze oprit te lunchen uit een stapel pannetjes met een hengsel waar ze hun curry en rijst in bewaren. Je kan ze amper verstaan want ze praten engels met een ontzettend accent, dus meestal knikken we maar ja,ja en hopen dat we het goede antwoord hebben gegeven.

Sajan in de tuin
Linde heeft samen met Sajan, de schoonmaker uit India, planten voor de tuin gekocht. Die ziet er ook mooi uit nu, alleen is er geen water meer want er is onderhoud geweest aan het irrigatiesysteem... 's Avonds zitten we lekker in de tuin aan de tuintafel en steken we de lampionnetjes aan en doen een spelletje Rummikub (Niels heeft eindelijk een keer van Linde gewonnen!), lekker kneuterig. We hebben een kleine BBQ gekocht, maar het lukt ons nog niet echt om hem snel aan te krijgen. Behalve door de BBQ te overgieten met brandstof en, zoals Niels vorige week heeft geprobeerd, in zijn geheel in de fik te steken. Dan maar eten laten brengen bij de Golden Spoon (Indiaas) of lekker naar een restaurantje zoals Cargeen waar je romantisch buiten kan eten waterpijp kan roken, of de Red Orix (de Orix is een beschermde woestijnbok) wat super kitch is maar wel leuk. En je kan er drinken...!

We leven hier dus wel lekker, behalve dat we veel spullen moeten lenen omdat we ze niet hebben en niet gaan kopen voor zo'n korte tijd. Als we een afscheidsborrel gaan geven dat zijn we van plan om de spullen, etenswaar en planten die we over hebben weg te geven aan alle mensen die ons zo lief hebben geholpen.

Oman Wedstrijdzeilen

Vrijdag 11 november

Vandaag zijn we vroeg opgestaan omdat er zeilwedstrijden gehouden worden op de club. Wij zijn niet ingedeeld, maar we nemen een gokje omdat we denken dat er altijd wel uitvallers zijn. Dus alle zeilkleren aan: handschoenen, zeilschoentjes, petje, sunblock en eens gaan kijken. Vanaf ons huis op de berg zien we al dat de wedstrijd van 11 uur aan de gang is, met veel wind. Hopen dat er nog een plekje is om 13 uur of 15 uur!

Linde wordt direct gevraagd als crew voor Klaus, een Duitser die hier bekend staat als de nationaal kampioen cat-zeilen! Dat is wel spannend. Hij sloopt eerst alles van het vorige team van de boot en begint daarna opnieuw met optuigen, maar dan op zijn manier, d.w.z. dat er allemaal extra lijntjes, knopen en trucen toegepast worden. Linde wordt wel een beetje zenuwachtig, ze goed is ze nou ook weer niet.... Kniebeschermers en trapezeharnas mag ze van iemand lenen.









Eenmaal op het water blijkt dat Niels op het allerlaatste moment ook mee mag doen met de vriendin van de intructeur! Hij komt als een gek langsvaren en ze verslaan Linde en Claus in een spannende race: Linde wordt 3e en Niels 1e! Niels is daarna een biertje gaan drinken en Linde kon er geen genoeg van krijgen en heeft om 15 uur nog een keer meegedaan. Helaas dit keer een zeer onervaren helmer (stuurman) en ze werden bijna laatste....

Het was echt super gaaf! Jammer dat het in NL altijd zo koud is, anders zouden we onze Elisabeth misschien wel omruilen voor een Hobycat. Ook heeft Niels zijn voeten akelig opengehaald omdat hij geen tijd meer had om zijn schoentjes aan te trekken. Het heeft nog twee weken geduurd voordat de schaafwonden dicht waren en is er zelfs voor naar het ziekenhuis geweest voor een wonderzalfje...

Oman Nakhl en Rustaq

Vrijdag 21 oktober

Vandaag zijn we naar de plaatsjes Nakhl en Rustaq geweest, bij de Batinah vlakte en het Westerse Hajar Gebergte. Gisteren hebben we gezeild bij de club, dus is het weer tijd om iets van de mooie omgeving rondom Muscat te zien. De Batinah vlakte rijkt van Muscat tot de Verenigde Arabische Emiraten. De 270 km lange kuststrook is het belangrijkste en dichtst bovolkte agrarische gebied van Oman. Het Westerse Hajar Gebergte ligt parallel aan deze kuststrook. We rijden via de kust naar de voet van het gebergte, naar Nakhl om het fort en de Hot Springs te bekijken.

Vissersboten

Hot Springs Nakhl

De spring vallen een beetje tegen omdat de lokale bevolking (en misschien ook de touristen) er een vieze troep van hebben gemaakt. Het stadje zelf ligt wel prachtig tussen de palmplantages die met behulp van de Falajs geirrigeerd worden.

Palmplantage Nakhl

Dadels

Falaj in Nakhl


Het fort is gecentelijk gerenoveerd en ligt boven op een rots waarbij het uitkijkt over het stadje en de palmplantages. Het is buiten verschrikkelijk heet, maar in diverse vertrekken waait de wind door de smalle openingen in de dikke muren en is het er lekker koel. De gevangenis is nog onder restauratie, maar de ruimtes van de vrouwen, mannen, kinderen en de dadelopslag en de keuken zijn in stijl hersteld.
Nakhl Fort











Uitzicht over Nakhl
We rijden door naar Rustag om daar de Hot Springs te bekijken. Onderweg komen we langs een dorpje waar oude huizen in traditionele Omaanse stijl er als ruines bijstaan. Ook hierachter weer de Falajs die het spaarzame water uit de bergen naar de plantages brengen.

Ruine
Deze hot springs zijn wel spectaculair. Uit een groot rond gat in de grond komt het warme water omhoog. Dit wordt geleid naar een -wat vervallen- wasgelegenheid waar de mannen en vrouwen zich gescheiden kunnen opfrissen.

Hot Spring Rustaq

We rijden terug langs de kust en passeren kleine vissersdorpjes waar de mensen leven van de dagelijse vangst en deze verhandelen op de vis Souqs. Dit zijn overdekte verharde pleinen waar de mannen hun waar uitstallen en eveneens de mannen de inkopen doen. Er is geen vrouw te bekennen, dus stappen we maar niet uit.

Nielsje
Het was een leuke dag en de volgende keer huren we een 4x4 zodat we ook de bergen in kunnen.