Oman laatste weekend Niswa

15 en 16 december

Gisteravond hebben we gezellig met Jara en Vincent op het PDO strand gebarbequed met op de achtergrond de rockband van de PDO school. Als een razende is de tijd voorbij gevlogen en ons laatste weekend in Oman is aangebroken. We hebben zo veel gezien, zo veel gedaan en genoten dat we nu niet meer weten wat we moeten gaan doen. Eigenlijk willen we lekker in de buurt een beetje rondkijken.

Donderdag

We besluiten naar de vis-souq in Muttrah te gaan, souvenirs kopen in de souq en daarna naar het strand bij de duikklub van Oman. De vissouq begint 's ochtends vroeg en na 9.00 uur moet het er te veel stinken om nog ontspannen rond te lopen. We gaan dus vroeg naar de corniche van Muscat die net opgeknapt is en een mooie boulevard heeft gekregen.

Muttrah de corniche

De havan met de vis-souq en visfabriek



Oude handelshuizen

Fort van muscat
Bij de vis-souq is het lekker druk en er wordt hard gewerkt en gehandeld. Je kan er heerlijke verse vis kopen voor een lage prijs.

Vangst wordt uit de netten gehaald

Verkoop van de vis
We willen graag nog iets moois mee naar huis nemen als aandenken aan Oman. De souq in Muttrah is leuk en er wordt van alles verkocht in een geur van frankensence en specerijen. De meeste spullen worden echter in opdracht van handelaren in Oman in Pakistan, India, Thailand, Iran etc. gemaakt. Behalve erg lelijke dolken en koffiepotten is er niet veel autentieks te vinden. De goud-souq is overweldigend. Het geelste goud ligt er uitgestalt en de Omaanse vrouwen snuffelen er rond op zoek naar een nieuw glitterend juweel. Niet helemaal onze smaak...

De goud-souq

Niels bij een goudkeuringswinkeltje
We kopen een paar kussenhoezen van kamelenhaar om thuis op z'n Omaans lekker op te zitten en proberen met een handelaar de prijs voor twee mooie Killim-kleden uit Iran overeen te komen. We hebben geen idee van prijzen dus laten de kleden apart leggen en gaan hier nog even over nadenken!

Heeel veeel kleden
We hebben nog de halve dag en Dive center beach ligt voorbij Muttrah, dus we liggen binnen een kwartiertje lekker op het strand in het rustieke baaitje. Daar komen we Simone, Charles en kleine Max tegen die lekker aan het lunchen zijn met uitzicht op de baai. Het is hartstikke eb en zwemmen is een beetje te ver lopen voor onze luie beenen.....dus we nemen het leven zoals het is met een boekje, een drankje en een zonnetje....

Dive Center beach

Vrijdag

Gisteravond hadden we een borrel waavan we een ontzettende kater hebben. Het werd later dan 3 uur...We gaan naar Nizwa om de geiten en koeienmark te zien. Er is ons aangeraden niet na 9 uur te arriveren, want dan zijn alle beesten weer weg. In totale stilte, terugvallend op onze inmiddels ontwikkelde inpakroutine, scharrelen we onze spulletjes bij elkaar en vertrekken we om 7.30 uur naar de markt die 2 uur rijden is.

De geiten en koeienmarkt in Nizwa
We parkeren de auto tussen de karren met loeiende koeien en blatende geiten. Het handelsplein krioelt van de mensen en opgefokte dieren. De handelaren tonen hun koopwaar door in een cirkel over het plein te lopen. Potentiele kopers staan op een verhoging in het middel van de cirkel en rondom de cirkel en schreeuwen (denken wij) de prijs die ze willen betalen. De geitjes zijn al langsgeweest en we dringen ons naar voren om de koeien en de woeste stieren te zien. Het is echt spectaculair. Af en toe slaat een stier door en deinst de menigte achteruit op niet geraakt te worden door harde hoeven.






Twee vrouwen die een kalf willen kopen

Oman Wadi Shab en Tiwi beach

8 en 9 december

Afgelopen zondag (4 december) zijn we lekker naar het srand gegaan, een uurtje van Muscat vandaan. Dit is ons zo bevallen dat we besluiten dit weekend Wadi Shab te bekijken en te overnachten op Tiwi beach. Wadi Shab (gorge tussen de kliffen) staat bekend als de mooiste wadi van Oman en ligt aan de kust, 76 km van Muscat in het oostelijk Hajar Gebergte. Zoekende naar de weg komen we er achter dat ons boekje echt oud aan het worden is, want er wordt een geheel nieuwe (snel)weg aangelegd die het massatoerisme in een wip van Muscat naar de mooi kustlijn voert. Helaas zal dit plekje dan niet meer zo onbedorvan zijn.

Onderweg komen we langs een sinkhole, waar in gezwommen kan worden. Het gesteente aan deze kant van het gebergte is poreuzer waardoor het vanbinnen uitgehold is en er honderden grotten zijn gevormd. Het dak van een grot stort soms door zijn eigen gewicht in en er ontstaat een sinkhole. Het dak van de grot ligt als een hoop stenen in het midden van het gat.

Sinkhole tussen Dibab en Bimmah

Iets voorbij Fins lgt het dorpje Shab als een mediterraans plaatje in de zon. Dit is de ingang van wadi Shab. De huisjes zijn aan beide zijden van de clif gebouwd en de weg duikt naar het dorpje toe naar beneden en het is een stijle klim om er weer uit te komen. Tot onze verbazing zien we dat er een nieuwe brug gebouwd gaat worden die de west en de oostzijde met elkaar zal verbinden. Lijkt ons een hele verandering voor zo'n oud vissersdorpje.

Het dorpje Shab
Het is erg druk bij de ingang van de wadi. Zo'n tien auto's van een touroperator staan op de smalle parkeerplaats en we zien de (Duitse) toeristen op stoeltjes in de schaduw hun lunch laten serveren. Gelukkig zijn ze net in de wadi geweest en lijken wij de laatste op de dag te zijn. Vanaf daar moeten we lopen via een bruggetje over het groene water, langs de plantages de kloof in. In het begin lopen we nog langs vruchtbare veldjes waar langs het water bananen, dadels en andere groene gewasssen verbouwd worden. Hoe dieper we de gorge inlopen, hoe mooier en mooier het wordt. Het water kabbelt over de stenen en in de diepe poelen horen we kikkers. Paradijs op aarde!

Wadi Shab
Halfverwege komen we een jonge student uit Sur tegen die vakantie houdt in zijn geboortedorp Shab. Hij loopt met ons mee dieper de wadi in en we praten over zijn toekomst en de omgeving Tiwi, waar Shab onderdeel van is. Shab is volgens hem de mooiste plek van Oman en hij mist het erg als hij in Sur is. De inwoners krijgen gratis water uit de wadi, leven van de akkers en de vissen uit de zee. Als kind ging hij al eindeloos zwemmen en spelen in deze wadi. Hij neemt ons mee naar het einde van de kloof om vanaf daar te zwemmen naar een grot met waarin een waterval naar beneden komt.

Linde verkleed zich vlug achter een rots en we springen via een paar glibberige stenen het water in. We zwemmen door poelen , afgewisseld door stroompjes waar we even moeten klouteren en schikken ons wild als een glibberige waterpland langs ons lijf strijkt. Welke beesten leven hier eigenlijk...? Het laatste stuk naar de grot is het spannendst: de ingang van de grot is een rots met een gat waar je zwemmend met je hoofd doorheen moet. Hmmm toch wel een beetje raar om je hoofd vrijwillig in een rots te stoppen. De beloning is een ruime grot, met 15 meter diep water dat donker wordt in de diepte. We hangen aan een touw in het midden van de grot te watertrappelen. De waterval is nu een klein stroompje, maar als het regent loopt de grot en de wadi helemaal vol kolkend water. Terugzwemmend heeft Niels nog een gezellige ontmoeting met een waterslang. Dus dat leeft hier!

We moeten opschieten want het wordt al laat en we willen nog kamperen op het strand. De stranden van Tiwi zijn beroemd omdat het water zo helder is en het zand wit. Net op het nippertje voor zonsondergang vinden we een mooi prive strandje en zetten in het ligt van de koplampen onze tent op. De struikjes om ons heen geven niet veel kampvuurhout en zitten vol prikkels. Met handschoenen en de rubber mat van de auto weten we wat bij elkaar te rapen en kunnen nog een paar uur lekker in het zand genieten van ons vuurtje en het geluid van de zee.

Tentje op Tiwi beach

Uitzicht vanuit de tent
's Ochtends worden we wakker door de zon en nemen een frisse ochtend duik. We blijven tot de middag op ons prive-strandje en zien nog legioenen krabben, springvissen en een kleine haai!

'T was weer een mooi weekend!

Oman Nederlands hockey

3, 4 en 5 december

Zaterdag

We zijn net terug gekomen van onze mooie tocht door de bergen. Vanavond zijn we uitgenodigd voor een bbq op de Nederlandse Ambassade ter ere van het Nederlands Hockey elftal. De heren zijn op weg naar India een week in Oman om twee oefenwedstrijden te spelen tegen het Omaanse team. PDO heeft een eigen team waar wij in de zaal een avondje mee hebben gespeeld en mogen dus mee vanavond.

De ambassadrice heet ons hartelijk welkom op haar residentie en we krijgen een lekker drankje en happen om in te komen en te ontspannen. Na een halfuurtje arriveert het Nederlands elftal in wit en spijkerbroek. Aan tafel is het erg gezellig. We zitten samen met o.a. Teun de Nooijer, Taeke Taekema, Klaas Veering, Rob Reckers en Geert-Jan Deriks aan tafel en praten over van alles en nog wat en de sfeer is goed. De manager Harrie Delmee deelt nog ontzetende leuke kado's uit en de ambassadrice houdt een speach waar iedereen eigenlijk best even om kan lachen. Morgen spelen ze de eerste wedstrijd waarvan ze zeker zijn dat ze gaan winnen. Wij beloven te komen kijken!

Zondag

Na even zoeken vinden we het sportcomplex waar de 2e helft van de game al gespeeld is: 8-0 voor NL! (arme Omani's). De tegenstand is niet erg indrukwekkend en het niveau van NL steekt met kop en schouders boven het Omaanse team uit. Maar, de sfeer aan de supporterskant is goed!





Niet echt mooie foto's, maar wel leuk zo'n wedstrijdje kijken in Nederlandse sferen als je in het buitenland zit. Vooral als de heren met 11-0 winnen!

Maandag zijn we weer gaan kijken. Helaas hebben de heren een doelpunt laten schieten waarvan ze erg baalden... beter doen in India!

Oman Jabal Shams

2 en 3 december

We genieten nog steeds van onze vakantie. Vandaag gaan we naar Jabal Shams (berg van de zon) die met 3.009m de allerhoogste piek van Oman is. We zijn van plan Jabal Shams op te rijden via Nizwa en wadi Ghul om de 'cliff walk' te lopen en bij de canyon te kamperen. Dit is een wandeling aan de rand van de grand canyon die vanaf een hoogte van 2.000m zo'n 1.000m stijl naar beneden gaat. De hoogste piek kunnen we vanaf deze kant niet bereiken omdat daar een militair kamp gevestigd is.

vrijdag

We vertrekken iets later dan gepland (nog brood kopen, geld pinnen bij de 10e bank die we proberen etc.) en komen rond 2 uur aan op de berg.


De 10e poging voor geld
De weg erheen is heel mooi. Nizwa is een bezige stad en na de wadi slingert de weg zich omhoog met steeds wisselende uitzichten. De canyon is duizelingwekkend diep. De cliff walk is een paadje uitgesleten net onder de rand van de canyon en we beginnen dapper te lopen. Linde geniet van het uitzicht maar als ze achterom kijkt ziet ze Niels iets minder enthousiast tegen de rand geplakt staan. Helaas heeft hij te veel last van hoogtevrees en keren we om.

De canyon vanaf de cliff walk

Ook een poging om nog een andere wandeltocht naar de top te doen mislukt. Het wordt al te laat en we moeten nog een mooie kampeerplek uitzoeken en hout verzamelen voor ons kampvuur. Om 17.30 uur wordt het immers donker. We crossen wat heen en weer langs de canyon om een spot te vinden, ondertussen gooien we hout in de auto dat we al rijdend zien liggen. We vinden een superplek aan de rand van de afgrond en zetten de tent op en maken het kampvuur klaar. Dit is de eerste keer dat we samen wildkamperen, alleen wij tweeen; we voelen ons heel vrij en de lucht is fris en ijl. Een geitenkudde wil vrienden maken (in eerste instantie), maar als onze tassen worden afgesabbeld en zelfs Linde's wcpapier wordt opgegeten vinden we het niet meer gezellig!

Lokale schooier

Plekje aan de rand van de afgrond

De zitkamer met houtvuur
De vuurplek is perfect: een holte in de rotswand waar we straks lekker met onze rug tegenaan kunnen zitten. We struinen de omgeving rond ons kamp af naar nog meer hout om ons voor te bereiden op de lange nacht. Het zenuwachtige gevoel bekruipt ons dat het wel eens erg koud kan worden als de zon onder gaat op deze berg. Gelukkig liggen er truien en dikke slaapzakken in de tent.

Genieten van een drankje
Wadi Guhl en Jabal Shams zijn beroemd om de bedouinen die stevige gekleurde kleden weven van geitenhaar. Overdag konden ze ontlopen worden maar nu ontkomen we er niet meer aan. Een oude vrouw heeft ons van verre gezien en komt het hele eind naar ons toelopen, volbeladen met kleden. We willen best wat kopen, maar er is geen sprake van onderhandelen. Ze heeft een veel te hoge prijs in haar hoofd. We geven haar een drankje en hopen dat dat helpt. Als ze kribbig gaat worden en dreigen met een boze echtgenoot thuis hebben we genoeg van haar en haar geiten en ze druipt af. Eindelijk alleen!

Niels is het slachtoffer



Het wordt inderdaad erg koud en we zitten lekker knus op de wadi-mat, een kussen in ons rug en een fleecedeken om ons heen gewikkeld van het vuur te genieten. Onze Indiase instantmaaltijd smaakt heerlijk en we hebben zelfs warme koffie na! De geiten gaan niet weg en scharrelen als kinderen om ons vuurtje.

Kampvuurtje



Na 4 uur kampvuren met wijn kruipen we warm en gelukkig in onze tent. We hebben wel wat lichtjes bij de afgrond neergelegd zodat we daar niet in slaapdronken toestand naartoe waggelen...Midden in de nacht worden we allebij wakker van rare geluiden. Met gespitste oren en klaar voor actie liggen we een tijdje stil. Dan concluderen we: de geiten en de wind. Eindelijk slapen.

Zaterdag

De ochtend is prachtig met zo'n uitzicht vanuit de tent. Heerlijk ontbijten met koffie, brood en kaas uit onze bevroren koelbox en de tent inpakken.





We hebben om 10.00 uur afgesproken met Peter en Anneke om van Tanuf naar Wadi Bani Awf te rijden over de mooiste, steilste en spectaculairste weg van Oman. De doorsteek door het Jabal Akhdar en Jabal Shams gebergte is pas sinds een paar jaar mogelijk. We kunnen dus een rondje maken naar Muscat! Hiervoor moeten we weer de berg af rijden, een stukje terug naar Nizwa en bij Tanuf de berg weer op. Zij hebben in een hotel geslapen in Nizwa en zien er erg fris uit!

Uitzicht op 2.000m
Na het uitzichtpunt op 2.000m dalen we via smalle haarspeldbochten af naar een diep dal naar het dorpje Hat. Van deze stoere afdaling zijn geen foto's (vanwege het gebrek aan kodak-plekken om te stoppen) maar wel een filmpje, maar dat zien jullie nog wel een keer. In het dal zien we voor het eerst het beginpunt van een falaj aangelegd. Het water stroomd uit de bergen en wordt opgevangen in een gemetseld kanaal dat zich in twee richtingen splitst. Op het bord staat: 'No washing!' Het is ook het drinkwater voor het dorp beneden.

Begin van falaj

Zwempoel bij dorp Hat
Voorbij Hat stoppen we om een beroemde wandeling door de Bilad Sayt gorge te maken naar het gelijknamige plaatsje dat achter de gorge verstopt ligt. Wat we tot nu toe hebben gezien was allemaal even ongelofelijk mooi! Ook dit is weer een paradijselijke plek, zo uit een film.


Begin van de Bilad Sayt walk

Ingang van de gorge





Als beloning Bilat Sayt
Als we het gebergte doorkruisd hebben, de slingerende kloven volgend, waar passeren niet mogelijk is, hebben we uitzicht op het begin van de gorges. De foto's zijn van vorig jaar, toen we vanaf de andere kant tot hier zijn gekomen.

Uitzicht op de doorkruiste georges



Terug door Wadi bani Awf naar Muscat


We weten niet of we nog een keer gaan kamperen, want bijna niet kan dit overtreffen!